Inzichten en Uitzichten over integratie
Published: 2007-03-04
Category: Life and stuff
Tags: nederland, immigratie
Language: [Nederlands]
page views: 562

Na nu meer dan 5 jaar in Zuid-America te wonen, ben ik vrij ver geïntegreerd hier. Misschien daardoor zie ik het immigratie debat dat in Europa gaande is met iets andere ogen.

Je wordt aangekeken op dat waarin je verschild van je omgeving, niet in de manier waarop je gelijk bent. Waar je anders in bent, dat wordt door de omgeving benadrukt. Maar dat betekend ook dat je je steeds meer gaat identificeren met het anders zijn. Ik ben me nu veel meer bewust van mijn "Nederlands" zijn dan toen ik in Nederland wonde.


De omgeving kan niet het verschil zien tussen "waar de vandaan komt" en wat iets wat een persoonlijke voorkeur is. Ze hebben geen verlijkings-materaal om het onderscheid te kunnen maken. Dit betekend dat je persoonlijke voorkeuren als algemeen voor alle nederlanders wordt gezien.

Dat is geen probleem, maar het kan wel als een dooddoener worden gebruikt: "Dat werkt vast goed in Europa, maar in onze cultuur heeft dat plan/idee/voorstel schijn van kans."

Integratie is een raar iets. Het is zowel een bewust als onbewust proces. Natuurlijk je kan er voor kiezen om in het "ex-pats" wereldje rond te hangen en eigenlijk geen echte relaties met de "oorspronkelijke" bewoners te hebben. En je kan ook trachten om zo veel onder te dompelen in de nieuwe cultuur, trachten zo veel mogelijk te integreren. En dat is een bewuste beslissing die iedere immigrant maakt.

Ik kan alleen maar iets zeggen over de weg van de mensen die zich zo veel mogelijk willen integreren. Dat zag ik altijd als een veel waardevolere manier van leven. Ik wou er niet na 15 jaar achterkomen dat ik nog steeds niet weet waar ik nu eigenlijk leef.

De onbewuste integratie is meer iets dat door je poriën heen sluipt en je vanbinnen uit veranderd. Na 5 jaar in een andere cultuur te hebben geleefd, ben ik misschien niet een inboorling geworden, maar ik ben ook niet meer de persoon die ik was toen ik hier aankwam. Wezenlijke dingen als waarden en normen verschuiven; Rots-vaste zekerheden van voorheen lijken relativeer te zijn geworden; Hoofdzaak wordt bijzaak en visa-versa.

Naast alle integratie, zijn gewoon bepaalde dingen die ik niet wil of kan integreren. Die ik intern als "eigen" of uniek hebt bestemt. Iets wat me overeind houd, wat onlosmakelijk met identiteit verbonden is. Ook als ik weet dat het niets meer met de huidige realiteit te maken heeft. Die eigenheid, die identiteit, moet de omgeving niet onderdrukken. Als ze dat doen, kan ga je je nooit thuis voelen. Voel je dat je jezelf niet kan zijn. En door constant met het anders-zijn te worden geconfronteerd kan je nooit re-evalueren of het nog wel relevant is.

Een immigrant kan zelf beslissen hoe hij of zij tegenover het zijn nieuwe thuis staat. Of ze zich terugtrekt in de oorspronkelijke cultuur of zoveel mogelijk in de nieuwe omgeving wil integreren.

Een immigrant zal moeilijk door integratie zijn identiteit niet verliezen, je bent wie je bent, door je geschiedenis, maar ook door je toekomst plannen.

Die opstelling hoeft niets met de reden of duur van de verhuizing te maken te hebben. Als je 2 weken in het buitenland op vakantie bent, kan je twee dingen doen, je in het "binnenland" begeven, of in de toeristische dierentuin rond hangen. Met immigratie is dat net zo. Als je  in een nieuw land bent, kan je bij "je eigen soort mensen" blijven plakken, en met z'n allen het er over hebben wat voor een gekke gewoontes de oorspronkelijke bewoners wel niet hebben. Of je kan je trachten zo veel mogelijk open op testellen voor de autochtone cultuur, zo snel mogelijk de taal te leren. Te trachten dat de eerste vraag die je gesteld wordt niet is: "Waar kom je vandaan?" maar: "Wat doe je voor het leven?".

En dat is eigenlijk een veel interesantere vraag.